Sayın Cumhurbaşkanım,
Tarihten bize miras kalan hikâyeler bazen binlerce sayfalık yasa metinlerinden, onlarca strateji raporundan daha fazlasını anlatır. Bu mektubumda, size “Suskunlar Meclisi” adını taşıyan, zarafetle düşünülmüş, incelikle yaşanmış bir kıssayı arz etmek istiyorum.
Bir zamanlar, bilginler ve şairler tarafından oluşturulmuş, üye sayısı kırkla sınırlandırılmış Suskunlar Meclisi vardı. Bu meclisin en temel şartı çokça düşünmek, az ve öz konuşmaktı. Söze değil, derinliğe değer veren bu topluluk; her biri birer irfan meşalesi olan insanlardan oluşuyordu.
Günün birinde, büyük bilgin ve şair Molla Câmî, bu meclise katılmak istedi. Ancak kırk kişilik mecliste yer doluydu. Kendisine verilen bir bardak dolusu suyla, “yerimiz yok” mesajı nazikçe iletildi. Fakat Molla Câmî, bardağı taşırmadan üstüne bir gül yaprağı bırakarak şu mesajı verdi:
“Yük olmayıp yük alırım. Bardağı taşırmam, onu güzelleştiririm.”
Bu zarif davranışıyla meclise kabul edildi. Meclis başkanı da bu kıymetli bilgine ithafen kırk sayısının sonuna bir sıfır koyarak “400” yazdı. Ancak Molla Câmî, kendini sağdaki değil, soldaki sıfır saydı. “040” diyerek tevazu içinde, katkı sağladığını hissettirmeden toplumun bir parçası olmayı tercih etti.
Sayın Cumhurbaşkanım,
Bugün devletimizin omurgası olan Bakanlar Kurulu ve üst yönetim mekanizmaları da işte bu gül yaprağı hassasiyetiyle şekillenmelidir. Yük olan değil, yük alan; görünmeden katkı sunan, taşırmadan güç katan; hakikatli, kanaat sahibi, alçak gönüllü ve ehil insanlardan oluşan bir istişare heyeti, Türkiye Yüzyılı idealinin taşıyıcısı olabilir.
Sizin liderliğinizde Türkiye büyük yol aldı. Ancak sürdürülebilir başarı, sadece güçlü liderlikle değil, güçlü kadrolarla mümkündür. Sıfırın yerinin değiştiğinde değeri nasıl etkilediğini bilen insanlar lazımdır bu ülkeye. Sağdaki sıfır gibi katkı veren, soldaki sıfır gibi tevazusuyla bütünleşen bir ekip ruhu…
Bugünün “Suskunlar Meclisi” belki de Bakanlar Kurulu olmalıdır.
*Saygı ve hürmetlerimle arz ederim.*