habervakti.com yazarlarından davranış bilimleri uzmanı Yiğit, güvensiz olmaya olan talebi, "Çoğu insan tuzak ve blöf ile dolu dünyada, söze sadakati gerekli gibi görmediğinde ve  sadakatsizliği  normal (olması gereken) gördüğünden güvenilir olmaktan çıkar." ifadleriyle anlattı.

Güven kaybının müsebbibinin en büyük zararların muhatabı olacağına dikkat çeken Yiğit, "Güvensizlik sarsılmaya başlayınca  hayat çekilmez bir yalnızlığa bürünür. Kendi etti kendi buldu mantığıyla terk eder. Güven kaybına sebep olandır asıl yalnızlaşan ama bunu fark etmez çoğu zaman. Gerçek kaybı yaşayıp yalnızlığın acı tadını hissedene kadar..." dedi.

İşte Yiğit'in söz konusu yazısının tamamı:

Güven kaybı kayıpların en kötüsüdür. Büyük travmaların başlangıç noktasıdır.  Arkadaşlıklarda olsun ilişkilerde olsun güven kaybı halinde samimiyet zedelenir, hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Bundan dolayıdır ki  bir insan için güven kaybı sevdiği bir insanı kaybetmesi gibidir. Güven  duydukça gereksiz sorgulamaz samimi olur ve hep birlikte  yürümek ister. Güven duygusu sarsılmaya  başlayınca, yıkılır  bu samimiyet fazlası olmaz, olamaz istese de. Kendisine bir adım daha yaklaşmak isteyenlerin karşısına, kendi ördüğü duvarları çıkarır.

Güvensizlik sarsılmaya başlayınca  hayat çekilmez bir yalnızlığa bürünür. Kendi etti kendi buldu mantığıyla terk eder. Güven kaybına sebep olandır asıl yalnızlaşan ama bunu fark etmez çoğu zaman. Gerçek kaybı yaşayıp yalnızlığın acı tadını hissedene kadar...

Çoğu insan tuzak ve blöf ile dolu dünyada, söze sadakati gerekli gibi görmediğinde ve  sadakatsizliği  normal (olması gereken) gördüğünden güvenilir olmaktan çıkar. Samimiyeti yitiren bir insan veya grup-topluluk(siyasî parti, dernek, vakıf) güvenilir olmadığını her hali ile belli eder. Soru sorduğunuzda, eleştiri yaptığınızda  gülümsemesi, mimikleri ile ağzından çıkan ifadenin çok da bel bağlanılası hal olmadığı hissedilir.  Gündelik politikalar üzerinde bir düşünce biçimi  geliştirdikleri için ve hayatı çelişkili ve dolambaçlı  olarak gördüklerinde  insan ilişkilerine de gerektiği yerde centilmenliği bir kenara bırakan sporcu gibi bakarlar. Bu grubu "kamuflaj" olarak adlandıralım. Güven onlar için süslü iki cümle ile inşa edilebilir gibi görülür.

Diğer  bir grup(benim en tehlikeli bulduğum) kendi motivasyonlarını her şeyden üstün gördükleri için ve kendilerini vazgeçilmez gibi gördükleri için karşısındakini  asla anlamazlar. Ne söylediğinizi  ve neler kaybedeceklerini  irdeleyemediklerinden kendi kararlarının nedenlerini  sorgulayamaz ve anlayamazlar. Bozulduğunuz bir durumda kendilerine serzenişte bulunursunuz. Serzenişin haklı yönünü göremezler. Sergilenen davranış aşırı "fevrilik" gösteriyor diye yorumlarlar... Haklı olduğunuzu  kabul etmemek için bin dereden su getirirler. Fakat kendileri  ne kaybettiklerinin   değildirler. Bu gruptakiler kendilerine karşı yeterince ( en azından sizin kendinize olduğunuz kadar) dürüst değillerdir. Egoya esir olduklarından dolayı  dürüst insanı ister-istemez hayal kırıklığına uğratırlar.  Güzel  ve süslü cümleler  kullanmaları maalesef hakikaten "net" oldukları anlamına gelmez. Hakikat şudur ki yaşanılanı anlayamayan canlı, anlayamadığı şekli ile ifade edecektir. Durum böyle olunca daha önceleri değer kattığınız bu kişilere  veya gruplara karşı, güvenip güvenemeyeceğinizi tekrardan sorgulamaya başlarsınız.

Güvensiz kişi ya da gruplar anlaşmalı evliliklere benzer. Onlar için günlük politik yaklaşımlar önemlidir.   Bu kişi ya da gruplar çıkarcı tipler ile  çok  iyi anlaşırlar.  Çıkar  endeksli ilişki geliştiren  insanlar veya gruplar mutualist ve  iletişime oldukça açıktır. Karşılıklı yarar sağlama olasılığınız yüksektir.

İstanbul’da Aksa Çocuk Şenliği düzenlendi İstanbul’da Aksa Çocuk Şenliği düzenlendi

İhale tüccarı  birinin sözü  bu durumu çok iyi açıklıyor:

 "Açıkçası en başarılı projelerimi kamuflaj karakterli güruhla gerçekleştirdim. işimiz bittikten sonra evlere dağıldık ve birbirimizi bir daha hiç aramadık; win-win, kimse üzgün değil."

SONUÇ:

Güvensizlik hissi veren ne mi kaybeder?

Tüm uyarılara ve yalvarmalara rağmen  olmuyorsa yolunuza gitmeniz gerekir.

Dramatize etmeyip, kimseyi üzmemek gerek. Başta kendinizi.