Geleneksel anlatı, ilk Şükran Günü’nün 1621’de Hacılar ve Wampanoag halkı arasında gerçekleştiğini söylese de tarihçiler bu iddiayı çoktan çürüttü.
1565’te Florida’da İspanyol yerleşimciler ve Seloy halkı, 1619’da Virginia’daki İngiliz kolonisi benzer şükran törenleri düzenlemişti.
Modern Şükran Günü’nün temeli ise Abraham Lincoln’ün iç savaş döneminde ulusal birliği sağlamak için ilan ettiği tatil gününe dayanıyor.
Dostluk hikâyesinin ardındaki gerilim
Plymouth’a ulaşan Hacılar ile Massasoit liderliğindeki Wampanoag halkı başlangıçta ittifak kurdu.
Ancak Avrupalı hastalıkları Wampanoag nüfusunun yaklaşık %90’ını yok etti, İngiliz göçü arttıkça yerli toprakları üzerindeki baskı da büyüdü.
Massasoit’in ölümünden sonra yerine geçen oğlu Metacomet (Kral Philip) döneminde ilişkiler koptu.
1675’te patlak veren Kral Philip Savaşı, Yeni İngiltere tarihinin en yıkıcı çatışmalarından biri oldu. Bazı tahminlere göre yerli halkın yarısı, İngiliz nüfusunun ise üçte biri hayatını kaybetti.
Yerli halk için şükran günü bir yas günü
Bugün birçok Yerli Amerikalı, Şükran Günü’nü bir kutlama değil, “Ulusal Yas Günü” olarak anıyor.
Her yıl Plymouth’da toplanan gruplar, kolonizasyon sonucu öldürülen milyonlarca yerliyi anarken, aynı zamanda Amerika’daki yapısal ırkçılık ve baskıya dikkat çekiyor.
Bazı aktivistler, tatilin adını “Takesgiving” veya “Thanksgiving Massacre” olarak anarak tarihsel gerçekliğin çarpıtıldığı görüşünü savunuyor.
Tartışma büyüyor: Şükran Günü nasıl anılmalı?
Irksal adalet tartışmalarının güçlendiği son yıllarda, akademisyenler ve yerli topluluklar Şükran Günü’nün anlamını yeniden sorguluyor.
Kimi Amerikalılar için bu gün aile ve birlik geleneği; kimileri için ise unutulan bir soykırımın simgesi.
Tartışmalar sürerken, Şükran Günü’nün ardındaki çok katmanlı tarih giderek daha fazla görünür hâle geliyor.
