Türkülerle aramız açılıyor. Tuhaf megaherz seviyelerinden delik deşik ediliyor musikimiz! Geçmişten yarına yazılan mektup hükmünde her türkü... Dijital hızarlarda doğranıyor, kıyılıyor adeta Türk'ün Türk'e türküden mektubu...

Çok mu önemli diye sorulabilir. Evet! Çok önemli!

Gönül birlikteliği inşasında türkü harcı mühim... Mızrabın dokunduğu tel titrerken, gönül de titrer. Aynı titreşimi taşıdığımız kadar biriz. Kulaklardan yüreklere uzanan her türkü, dünü bugüne, bugünü yarına bağlar. Bu millet türkülerle gülüp ağlar. Bazen bozkırlardan kopan bir çığlıktır, bazen sükut kuşanır sıra sıra dumanlı dağlar...

Türküsüz büyüyen nesiller ne kadar bizim olabilir ki? Duygu dünyamıza mayın döşeyen müzik telakkisi masum mudur? Değildir elbet! Türküsüz büyüyen bir kız çocuğu yarın anne olunca bebeğine ninni söyleyebilir mi? Türkü değmemiş kulaklar, gönül lisanıyla söylenene duyar sağır değilse nedir?

Zombi kimliklerin panzehiri türküdür bir bakıma... Yozlaşmamak için direnenin kurşun geçirmez yeleğidir türkü... Ritmini kaybeden cemiyetin kalp atışını rayına sokmak için türkü türkü yükselmek icap eder çökerken... Mendil niyetine bir türkü uzatmak daha manalı gözyaşı dökerken!

Karacaoğlan'ı tanımadan, Dadaloğlu'nu bilmeden... Koçaklamalarla, zeybeklerle titremeden yiğit mi olunur? Bozlaklarla incelip, nefeslerle yücelmeden... Yerli yabancılar olmaktan nasıl korunulur ki?

Cemiyetin vicdan katsayısı düşüyor ise türküsüzlüğün etkisi göz ardı edilemez. Bağlarımız zayıflıyor ise, bağlama zayıflayıp türküler can çekiştiği için... Cıstak cıstak işgal olunmuş ses hafızamız. Anadolu'nun öz sesiyle irtibatımız kopuyor göz göre göre...

Türküler tükenmez, eskimez, yaşlanmaz! Tüketici derekesine düşmemek adına tükenmek bilmeyen türkülerle savmalı başımızdaki gaileyi... Türkülerden güç alıp tükürmeli tükenen ve tüketen gürültülerin yüzüne! Hasret kalmamak için adam gibi neşe yahut hüzüne...

Hız-haz! Pop-caz! Gidiyoruz tam gaz!

Ama nereye?